نی نی مه و گهر چه خوانم ترا چو هست

وز جود و بر یافت همه خلق بر و بار

پرمایه ای چو گوهر و پر سایه ای چو ماه

پس چونکه هست روی عدو از تو همچو قار

هر نکته صد سپهر و هر انگشت صد بحار

ای چرخ را به بذل یمینت همه یمین

وی خلق را به جود یسارت همه یسار