کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 119

تا ز آتش و ز آب و ز خاک و هوا بود

چهرهٔ سناییشاعر
قالبقصیده

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 116

    گر چه ز خلق بود روان و دلم فگار

    #
  2. 117

    آری به زخم ماری ابوبکر صبر کرد

    #
  3. 118

    تا لاجرم وزیر نبی گشت و یار غار

    #
  4. 119

    تا ز آتش و ز آب و ز خاک و هوا بود

    انتخاب‌شده
  5. 120

    مر خلق را ز حکمت باری همی نگار

    #
  6. 121

    بادی چو آب و آتش و بادی چو باد و خاک

    #
  7. 122

    در صفوت و بلندی و در لطف و در وقار

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 119 از «قصیده شماره ۷۸ - در مدح خواجه ابو نصر منصور سعید» است.