جهد آن کن تا کنی در عالم علوی قرار

چون زنان تا کی نشینی بر امید رنگ و بوی

همت اندر راه بند و گام زن مردانه وار

عالم سفلی نه جای تست زینجا بر گذر

تا نگردی فانی از اوصاف این ثانی سقر

بی نیازی را نبینی در بهشت کردگار

گر چو بوذر آرزوی تاج داری روز حشر