با خرد همخوابه کی دیدند او را اهل غار

تا بود دل در فریب نقش جادو جای گیر

کی شود در حلقه مردان میدان پایدار

برهمن تا بر نیاید از همه هستی خود

دست در سنگی زده کی کوه بیند بت به دست

پای بر مرغی نهاده کی رسد کس بر مدار

نرد کی بازند با خورشید در پیش قمر