از کلوخی گل برون آید ز دیگر سوی خار

مرد با زنار اگر سست آید اندر عین روم

بر خیال چشمه معبودیه کرد اختصار

آب در بستان آدم می رود لیکن چه سود

ناله را نزدیک عزت گر جوی حرمت بدی

باغبان هرگز ندادی نیم جو را ده خیار

کار آن دارد که افتد در خم چوگان فقر