کسی مسلم باشدش جولان میدان عذار

چون نیابد در رباط از بهر عیسا عقل دون

گو برو اندر ریا از بهر خر گندم بکار

گر نخواهد خواست از اخلاص عذر عشق زلف

غفلت اندر عاشقان چندان کدورت جمع کرد

کز رخ خورشید می بینند سرخی بر انار

از سپیدی اویس و از سیاهی بلال