بر مردمک دیده عشاق زنی گام

وی طنز کنان نوش تو بر رنگ گهر بر

جان تو که باشد ز در خنده او باش

کز خنده شیرینت بخندد به شکر بر

هر گه که ملک وار خرامی به گذر بر

نظارگیان رخ زیبای تو بر راه

افتاده چو زلف سیهت یک به دگر بر