ای جان پدر زلف تو بر جان پدر بر

دیوانه بسی دارد در هر شکن و پیچ

آن سلسله مشک تو بر طرف قمر بر

یارب که همی تا چه بلا بارد هر دم

اندر شب و روز سر زلفین و رخ تو

عمری به سر آوردم بر «بوک» و «مگر» بر

گر با خبرستی ز پی روی تو هر شب