بهرام فلک به شه ناهید نظر بر

نظاره اگر روح ندیدست به دیده

چون چهره زیباش به صحرای صور بر

فتنه ست چو خورشید پی فتنه نشانیش

هر کس که کند قصد که تا سر بکشد زو

سر گمشده بیند چو کشد دست به سر بر

ای تکیه گه دولت و تایید تو در ملک