من درین مدح تو یک معجزه دیدم ز قلم

آنچه یک هفته نویسد به صد اندیشه دبیر

چهره و ذات ترا در هنر از بی مثلی

خود قیاسیست برون از مثل سوسن و سیر

آن زمان کز دل من بود سوی نظم سفیر

گر چه دل در صفت مدح تو حیران شده بود

او همی کرد همه مدح تو موزون به صریر