دل و چشم عدوت راست چو جام می و شیر

تا بر چهره گشایان نبود چشم چو دل

تا بر گونه شناسان نبود شیر چو قیر

باد بر رهگذر حادثه از گونه و اشک

بادی آراسته در ملک سخن تا گه حشر

نامه شعر به توقیع جواز تو امیر