وز بروج اختران بگذر سوی رضوان گرای

وردت این باد از چنین آتش که «اجرنا یامجیر»

مالک خود باش همچون مالک دوزخ از آنک

تا نگیرد نوزده اعوانش در محشر اسیر

تا نه آتش زحمت آرد مر ترا نه زمهریر

ور نه بگریزی از اینها باز دارندت به قهر

این ده و نه در جهنم و آن ده و دو در اثیر