کاندرین میدان ز پیکان بی ضرر باشد ضریر

بیخ شهوت بر کن و شاخ شره کاندر بهشت

این بخواهد مرغ و میوه و آن دگر حور و حریر

در مصاف خشم و شهوت چشم دل پوشیده دار

نرم دار آواز بر انسان چو انسان زان که حق

«انکرالاصوات» خواند اندر نبی «صوت الحمیر»

در نعیم خلق خود را خوش سخن کن چون طبیب