«انکرالاصوات» خواند اندر نبی «صوت الحمیر»

در مصاف خشم و شهوت چشم دل پوشیده دار

کاندرین میدان ز پیکان بی ضرر باشد ضریر

نرم دار آواز بر انسان چو انسان زان که حق

در نعیم خلق خود را خوش سخن کن چون طبیب

در جحیم خشم چون گبران چه باشی باز فیر

میری از حرصست چون مور از تهور همچو مار