تو چرا پوشی بهر بادی زره چون آبگیر

فاسقت خوانم نه عاشق ار چو مردان در سماع

ذوق سمعت بازداند نغمت بم را ز زیر

دین سلاح از بهر رفع دشمنان آتشیست

از برای ذکر باقی بر صحیفه روزگار

چون نکو خط نیستی زنهار تا نبوی دبیر

چونت عمر و زید باشد کارساز نیک و بد