تا به تدبیر تو باشد گشت چرخ مستدیر

بامداد «ایاک نعبد» گفته ای در فرض حق

چاشتگه خود را مکن در خدمت دونی حقیر

تنگ میدان باش در صحرای صورت همچو قطب

ای خمیرت کرده در چل صبح تایید الاه

چون تنورت گرم شد آن به که بربندی فطیر

گویی ای اسم تو باری گویی ای فعل تو بار