هر که از خود رست و عریان گشت آن کس را به فضل

تا به ماهی جمله بریان گرددی بحر قعیر

از برای پرورش در گاهواره عدل و فضل

عام را بستان سیری خاص را پستان شیر

حلها پوشی طرازش «ذلک الفوز الکبیر»

و آنکه او پیوسته زیر پوست ماند چون پیاز

میدهیش از خوانچه ابلیس در لوزینه سیر