آن تویی کز کل عالم ناگریزی ناگزیر

از در کوفه وصالت تا در کعبه رجا

نیست اندر بادیه هجران به از خوفت خفیر

از همه عالم گریزست ار همه جان و دل ست

کم نگردد گنج خانه فضلت از بدی ها ما

تو نکو کاری کن و بدهای ما را بد مگیر

صدق ما را صبح کاذب سوخت ما را صدق بخش