خویشتن مجرم شناسی گر کسی یابی فقیر

چشم احسان بی بصر مانده ست تا روزی کجا

بشنواند کلک تو گوش مکارم را صریر

جود را شکری گزاری چون کسی بینی غنی

شاخ اگر از ابر اقبال تو یابد مایه ای

هر بری کز وی برآید اختری گردد منیر

ای بلند اصلی که کم دادست چون تو خاک پست