زان که عاشق را نیاز آن گه شفیع آید به عشق

ای سنایی کی شوی در عشقبازی دیده باز

تا نگردی از هوای دل به راه دیده باز

کز سر بینش ز کل کون گردد بی نیاز

نیست حکم عقل جایز یک دم اندر راه عشق

زان که بیرونست راه او ز فرمان و جواز