ای سنایی گر سنا خواهی که باشد جفت تو

به که از روی نسب کبر آرد از شام و حجاز

ناز کم کن چون سنایی بر سر مشتی خسیس

تا شوی در گلستان وصل خوبان جفت ناز

گام در راه حقیقت نه چو مردان دست یاز