اول و آخر قرآن ز چه «با» آمد و «سین»

که نه شب پوش و قبابادت و نه زین نه فرس

چنگ در گفته یزدان و پیمبر زن و رو

کنچه قرآن و خبر نیست فسانه ست و هوس

یعنی ندر ره دین رهبر تو قرآن بس

آز بگذار که با آز به حکمت نرسی

ور بیان بایدت از حال سنایی بر رس