دماغها نشناسد همی ز مشک خطاش

ز روح نامیه ما ناکه نسبتی دارد

ثنای او که فزاید همی به عمر ثناش

خطی که صورت یک وصف خلق او بود آن

هر آن سخن که کند رشته نوک خامه او

زمانه باز نداند ز لولو لالاش

به گاه موسی اگر سحر کلک او دیدی