خزانه بد و نیک خدای ملک دعاش

جزای نیکی او بی نیازی ابدست

گمان بری که مگر شرح نام اوست جزاش

امید و ترس عجب نیست از دعاش که هست

کسی که شحنه او عصمت خدای بود

شگفت نیست که یاور بود زمین و سماش

ز کل جوهر او عقل خیره ماند چو دید