بسا کسا که ز دون همتی و بدبختی

که جز سخات کس او را نداند ارزو بهاش

ز دوستی صفت تو به کوه خوانم و دشت

ز بهر آنکه مثنا شود همی ز صداش

به مدح گوی نشد زر و جامه در کالاش

کنون چو جامه غوک است پیکر درمش

کنون چو پیکر مرده ست جامه دیباش