در میان نیکوان زهره طبع ماهروی

نقش نام دوستان را موم شو آهن مباش

یار خندان لب نباشی سرو سندان دل مباش

مرد دندان مزد نبوی درد دندان کن مباش

چون شکوفه روی بودی چون شکافه زن مباش

گر چو نرگس نیستی شوخ و چو لاله تیره دل

پس دو روی و ده زبان همچون گل و سوسن مباش