ده زبان چون سوسن و یک چشم چون سوزن مباش

همچو کژدم گر نداری چشم بی نیشی مرو

یا چو ماهی گر زبانت نیست بی جوشن مباش

ریسمان وار ار نخواهی پای چون سرسر چو پای

در میان تیرگی از روشنایی چاره نیست

در جهان تیره ای بی باده روشن مباش

یوسفت محتاج شلواریست ای یعقوب چشم