نقشبند خط ارباب سخن شد سیرش

آنکه گر شعله زند آتش خشمش سوی بحر

در زمان دور شود پرده ز در و گهرش

آن ستوده سیرست او که به هنگام صفت

آن نهالی که نشانند به نام کف او

خاک بی تربیت نامیه آرد به برش

هر که با یاد کف او به مثل زهر خورد