دیده بر صورت آن دار که چون نرگس تر

نشمرد جان خردمند بجر مختصرش

کار بی دل به زبان سنگ ندارد بر خلق

طوطی ار ختم کند نگذرد از فرق سرش

هر کرا تا به سحر بود بر او سهرش

او همان روز به آخر نبرد تا به جزا

از زر و سیم چو نرگس نکند تاجورش