تا سپهرست و فلک پایه ماه و خورشید

راه یابد سوی خانه کندم تنگ ز ننگ

چون کبوتر نشوم بهره کس بهر شکم

گردن افراشته ز آنم همالان چو کلنگ

تا به هندست و به چین معدن گنگ و ار تنگ

باد افراخته رای تو چو خورشید و چو ماه

باد آراسته جان تو چو ارتنگ و چو گنگ