کند منور مغرب بروی خوب هلال

هر آنکه کرد اشارت به ذات بی چونش

بود به صرف حقیقت چو عابد تمثال

برای جلوه گری از سرادق عرشی

به صبحدم کشد او شمس از دریچه شرق

نهد به قبه چرخ بلند وقت زوال

ز نور چرخ منور کند طلایه سیم