من در حد غزنین و مرا فکرت فاسد

یک ساعته ره بود ز من تا به سلاسل

بر شاخ حیات از قبل ضعف بهر وقت

نالید ز بس رنج و عنا دل چو عنادل

گه در حد چین بردی و گه در حد موصل

المنهالله که بر من همه سودا

شد سهل به فر تو ازین خوردن مسهل