ابلهان بین با دو دریا غرق گشته در سفال

یا همه جان باش یا جانان که اندر راه عشق

در یکی قالب نباشد جان و جانان را مجال

ناریان بین با سه دوزخ سرد مانده در تموز

در جهان آزاد مردی کو که با وی دم زنیم

محرم و شایسته و اهل و مرید و بی ملال

کوی صدیقان بدیده رفت باید نز قدم