دیدم آنجا نشسته اسعد را

چند باشی معطل و مبهم

رفت او پیش و من شدم ز پسش

در یکی کوچه خم اندر خم

بامی و بانگ زیر و ناله بم

بود با او نشسته قصابی

کودکی چون یکی بدیع صنم