کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 149

قابل فیض و لطف و فضل الاه

چهرهٔ سناییشاعر
قالبقصیده

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 146

    هست در پیش لفظ او اخرم

    #
  2. 147

    بوالمعالی که همت عالیش

    #
  3. 148

    برگذشت از حدوث همچو قدم

    #
  4. 149

    قابل فیض و لطف و فضل الاه

    انتخاب‌شده
  5. 150

    وز همه فاضلان هم او اعلم

    #
  6. 151

    خاک صدرش نظیف چون کعبه

    #
  7. 152

    آب قدرش لطیف چون زمزم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 149 از «قصیده شماره ۱۰۵ - در مدح امام زکی الدین بن حمزه بلخی و نکوهش خواجه اسعد هروی» است.