در کوی صدق آسوده اند محرم تویی اندر حرم

ای چرخ را رفعت ز تو ای ملک را دولت ز تو

ای خلد را نعمت ز تو قلب ست بی نامت درم

در کعبه مردان بوده اند کز دل وفا افزوده اند

از دور آدم تا به ما از انبیا تا اولیا

نی بر زمین نی بر سما نامد چو تو یک محترم

در حسرت دیدار تو در حکمت گفتار تو