بر چرخ نطقش بر شود روح الامین گوید نعم

در خواب جانش داده ای آب روانش داده ای

بر خود نشانش داده ای چون گشت موجود از عدم

چون بر سر منبر شود شهری پر از گوهر شود

بگشای کوی آنک قدم بر بای عقل آنک عدم

بفزای عشق آنک حرم بنمای روی آنک ارم

جان کن فدای عاشقان اندر هوای عاشقان