فشانده حلقه ز انگشتها ز زلف به خم

ز چرخ زهره به زیر آمده به زاری زیر

ز کوه کبک به بانگ آمده به ناله بم

نشانده شعله ز انگشتها به باده خام

نه از رفیق گریغ و نه از فراق دریغ

نه در میانه تکلف نه از زمانه ستم

مر بر آمده ناگاه شوق از دل و جان