همی کشیده فلک بر هوا بساط ظلم

زمین و چرخ خبر یافته ز حال دلم

بمانده خیره و پوشیده جامه ماتم

همی گشاده هوا بر زمین شراع گهر

ظلام مشرق بر چهر روز مستولی

سواد مغرب در طبع چرخ مستحکم

مرا دل اندر راه و دو دیده در حرکات