عیوب باطنم ار شایدی که بر شمرم

اگر چه ظاهر خود را ز عیب می پوشم

بر تو پرده اسرار خویش اگر بدرم

ز ریگ و قطر مطر در شمر فزون آید

مدار میل سوی من چو تشنه سوی سراب

که آدمی صورم لیک اهرمن سیرم

سحاب بیندم از دور سایل عطشان