پری چهره را بچه بود در نهان

کجا نام او بود ماه آفرید

که ایرج برو مهر بسیار داشت

قضا را کنیزک ازو بار داشت

از آن شاد شد شهریار جهان

از آن خوب رخ شد دلش پرامید

به کین پسر داد دل را نوید