غیب من دانم و پس غیب نداند بجز از من

بجز از گفتن حمدت نبود ورد زبانم

عارفا فخر به من کن که خداوند جهانم

ملک عالمم و عالم اسرار نهانم

منم آن عالم اسرار که هر غیب بدانم

پاک و بی عیبم و بیننده عیب همه خلقان

در گذارنده و پوشنده عیب همگانم