کی پسندد عاقل از ما در مقام زیرکی

درد چون از علم زاید جهل را بر در نهیم

فتنه خویشیم هر یک در طریق عاشقی

جامه مان گازر درد تاوانش بر زرگر نهیم

کاسب تازی مانده بی که جو به پیش خر نهیم

گر یکی دیگ از هوای هستی خود بشکنیم

از طریق نیستی صد دیگ دیگر برنهیم