همیشه بی زبان بادت ز تیر حادثه هستی

همی تا چیست باشد «ما» همی تا کیست باشد «من»

همیشه باد حاسد را بدان حاجت که او خواهد

جواب دعوتش ز ایزد چو موسل را ز لا و لن

که از عون ملک داری به گرد جان و تن جوشن