در چمن روی تو غلتان غلتان رود

در هوس روی تو پاره کند پیرهن

چون به دهانت رسید هیچ نبیند خرد

چون به میانت رسید بیش نماند سخن

مردمک چشم من بر گل و بر یاسمن

ای ز لطف لعل تو چشمه حیوان جان

وی به شرف کوی تو روضه رضوان تن