در شب میلاد او دایه دولت چه گفت

وقت هنر مقتدی گاه سخن موتمن

با دم خلقش مجو مشک سیه از خطا

با سر کلکش مخواه در سپید از عدن

آمد بانگ خروس «اذهب عنا الحزن»

پیش تک عزم او تنگ نماید زمین

پیش سر کلک او لنگ نماید زمن