وی مقر دشمنان از رد تو تابوت ظن

چون به منیر برشوی «والشمس» خواند آسمان

چون فرود آیی ازو «والنجم» خواند ذوالمنن

ای نثار دوستان از کان تو یاقوت علم

انجمن دلها تویی چون پشت برتابد هدی

پرده خلقان تویی چون روی بنماید محن

این بتان کامروز بینی از سر دون همتی