نز خراسان چون تویی زادست نز غزنین چو من

باد عمر و عز تو اندر زمانه لایزال

باد جسم و جان تو تا روز محشر بی وسن

شادمان باش از من و از خود که اندر نظم و نثر

تا نگردد صعوه مانند عقاب تیز چنگ

تا نگردد شیر غرنده شکار پیره زن

تا جهان بر جای باشد نقش دین بر وی نگار