با لبی چون ناردانه قامتی چون نارون

در دیار تو نتابد ز آسمان هرگز سهیل

گر همی باید سهیلت قصد کن سوی یمن

ایمنی از نازکی باشد تنی را کو بود

باش تا اعضای خود بر خود گوا یابی به حق

باش تا در کف نهندت نامه سر و علن

دانی آن گه کاین رعونت بود خواب بی هشان