چون شوی بیمار بهتر گردی از گردن زدن

در یکی صف کشتگان بینی به تیغی چون حسین

در دگر صف خستگان بینی به زهری چون حسن

درد دین خود بوالعجب دردیست کاندر وی چو شمع

اندرین میدان که خود را می دراندازد جهود

وندرین مجلس که تن را می بسوزد برهمن

اینت بی همت شگرفی کو برون ناید ز جان